تکنولوژی ساخت ال‌ای‌دی‌ برای اولین بار در سال 1963 به جهان عرضه شد و اولین ال‌ ای‌ دی‌ که از نوع DIP بود ساخته شد. ال ای دی ها (LED) نوعی دیود هستند که عبور جریان الکتریکی از آنها باعث برانگیخته شدن و ایجاد نور در آنها می‌شود. پاور ال ای دی ها خانواده بزرگی از ال ای دی ها هستند، که به منظور ایجاد نور با شدت بالا و استفاده در مصارف روشنایی بسیار پرکاربرد هستند. خانواده پاور ال ای دی نسل نسبتا جدیدی از ال‌ای‌دی‌ها هستند، که علاوه بر اینکه معایب ال‌ای‌دی‌های DIP را برطرف نموده‌اند با استقبال شدیدی مواجه شدند. و هم اکنون یکی از پرکاربرد ترین نوع ال‌ای‌دی‌ها به شمار می‌آیند. ال ای دی های پاور از نظر توان مصرفی از یک وات تا سه وات تقسیم بندی می‌شوند. به دیود ساطع کننده نور در پاور ال ای دی ها در اصطلاح چیپ گفته می‌شود. تراشه ای است مستطیل شکل و وظیفه اصلی در ال ای دی یعنی تولید نور را برعهده دارد. در این ال ای دی ها که به ال ای دی های پاور SMD معروف هستند تعدادی چیپ با سایز مشخصی کنار یکدیگر چیده می‌شوند. می‌توانند در توان ها متنوعی از 10 تا 200 وات تولید شوند. پاور ال ای دی ها از قسمت های مختلفی مانند چیپ اصلی تولید کننده نور، لنز، پایه های آند و کاتد و سیم های از جنس طلا و … تشکیل شده اند. مهمترین جز یک ال ای دی بخشی است که تولید کننده نور است و چیپ ال ای دی نامیده می شود، که تراشه ایست نیمه هادی که با ایجاد جریان الکتریکی در آن قابلیت برانگیخته شدن و تولید نور را دارد. چیپ ال ای دی معمولا در سایزهای استانداردی از قبیل 30 ،35 ،38 ،42 و 45 میل(mil) ساخته میشود، که با توجه به سایز چیپ و تعداد چیپ موجود در یک ال ای دی توان مصرفی آن مشخص میشود.